Coaching

Coach vs vriend(in)

“Waarom zou ik niet gewoon een goed gesprek kunnen hebben met een (goede) vriendin (of vriend)?”. Dat is toch vaak wel de reactie die ik hoor als ik mensen bevraag of ze wel eens een coach overwogen hebben. Ikzelf heb me die vraag ook meerdere malen gesteld, zeker toen ik zelf nog geen coach was. Nu kan ik uiteraard al die voordelen van een coach opnoemen, maar ik wil vooral eens belichten waarom het misschien niet altijd een goede keus is om het bij een vriend(in) neer te leggen. Ik schrijf dit stuk voor het gemak even vanuit de vrouwelijke kant, maar uiteraard daar waar vrouw/vriendin staat, kan ook man/vriend gelezen worden.

De reden waarom mensen een coach vaak uitstellen, is toch (veelal) gerelateerd aan geld. Die vriendin “kost” je hooguit een kop thee of misschien iets duurder, een glas wijn (of twee) en een coach vraagt een x bedrag en dat is dan ook nog eens per uur! Voor mij is dat ook een lange tijd een issue geweest om mijn verhaal binnen de vriendenkring te houden of, nog lastiger, vooral voor mezelf. Totdat ik een keer bij de garage stond en te horen kreeg dat mijn auto mij in 1 dag tijd even ruim 800 euro ging kosten en ik dat geld van de spaarrekening overboekte naar de betaalrekening alsof het niks was. Mijn auto moest toch rijden, Wendy en openbaar vervoer gaan niet heel goed samen. En zo tikte ik een groot bedrag af voor iets wat voor mij belangrijk was. Maar waar was die belangrijkheid voor mijzelf? Wanneer had ik voor het laatst een groot bedrag vrijgemaakt voor mijn eigen APK? Een keertje naar de kapper en heel af en toe wat nieuws qua kleding, dat was het wel. En hoe langer ik erover na ging denken, hoe meer ik tot de conclusie kwam dat ik zonder te verblikken of verblozen (alhoewel ik wel een aantal keer heb moeten slikken) de APK van mijn auto betaalde, maar mijn eigen APK een beetje overliet aan …? Ja, aan wat eigenlijk? Totdat mijn lijf ging haperen en mijn ontwikkeling stagneerde en ik eigenlijk op weg was om mezelf enorm kwijt te raken. Waar de spoken van de nacht niet meer echt makkelijk ter tafel kwamen bij vriendinnen of zelfs niet bij mijn eigen man. Toen zocht ik hulp buiten mijn vriendenkring om, van iemand die geen verbinding met mijn directe leven had. Die kon zeggen hoe ik echt overkwam ipv mee praten of zalvende woorden te gebruiken. Nu ben ik gezegend met een stel vriendinnen die echt wel zeggen waar het op staat, maar hoeveel van hen vragen door naar mijn hardgrondige overtuigingen? Waar de pijn echt zit? En laten we eerlijk zijn; door hoeveel vriendinnen laat ik mij vertellen hoe ik eigenlijk bezig ben en wat ik zou moeten doen. En als ik dat al deed, dan probeerde ik wel te nuanceren, misschien een beetje toe te dekken, maar vooral zelf de controle te houden.

Dus 
gun jezelf zo nu en dan dus een APK en wie weet waar het je brengt.

2 gedachten over “Coach vs vriend(in)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *